Εκείνο όμως που έμεινε από τον Αίσωπο, μετά από περισσότερο από δυόμιση χιλιάδες χρόνια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, ακόμα και στα πανεπιστήμια της Κίνας, είναι να διδάσκονται από τους μύθους του. Δίδασκε τους ανθρώπους με το δικό του τρόπο και με χειροπιαστά πράγματα ώστε τα μεγάλα νοήματα να γίνονται αντιληπτά και από τον πλέον άξεστο.

Ο Καραγκιόζης που έπαιζε ο Ευγένιος Σπαθάρης, ήταν μιά φτηνή διασκέδαση και με ταπεινά πράγματα. Ενα λυχνάρι, ένα πανί και δυό τρία χαρτόνια κομμένα σε σχήμα ανθρώπου. Ο Σπαθάρης, όπως και πολλοί άλλοι σε μικρότερο βαθμό, αγκάλιασαν τον καραγκιόζη σαν θέαμα γιατί παρασύρονταν από τις αντιδράσεις του κοινού. Το κοινό δεν είχε ηλικία και τάξη. Ηταν οι πάντες.

Το θέμα του Καραγκιόζη που με βεβαιότητα δεν μπορεί κανείς να μας πεί από πού ξεκινάει και που έχει διάφορα ονόματα από την χώρα που το εισάγει και το συντηρεί, από πού ξεκίνησε... Καρα -γκιόζης ίσως είναι ο μαυρομάτης.

Ο μαυρομάτης που έχει μαυρισμένο το μάτι του από ξενύχτι, κούραση, αγωνία περιπέτεια και άλλα. Καραγκιόζης δεν θα μπορούσε να γίνει ένας Λούκουλος ή ένας χοντροαστός. Καραγκιόζης ήταν ο καταπιεσμένος που του έτρωγαν τη δούλεψη και τα παιδιά του μα και η κοιλιά του γουργούριζε από την άδικη πείνα. Ηρθε λοιπόν ο Καραγκιόζης σαν θέαμα και ρίζωσε στα πλήθη που ήταν, ένιωθαν και πράγματι ήταν καταπιεσμένα.

Αν πάρουμε τη σκλαβιά των Ελλήνων από τους άξεστους Τούρκους, θα καταλάβουμε τον λόγο της αδικίας. Η αδικία έφερε την Επανάσταση και η Επανάσταση τον διωγμό και την απώλεια των μέσων των καλοπαερασάκηδων Μπέηδων, Σεμπαμπλήδων και Τσιμπλήδων. Ο καραγκιόζης είχε μακρύ χέρι να κλέβει γιά να ζήσει και εμείς είχαμε τους αρματωλούς και κλέφτες ήρωες. Είχε καμπούρα για να αντέχει το ξύλο και είχε πάθει ανοσία. Ηταν -βάσει των Νόμων της φύσεως- υπεύθυνος για τη διαιώνιση του είδους και σαν τέτοιος έπρεπε να ζήσει.

Ο Ταλαντούχος Ευγένιος Σπαθάρης που από τον Μίμαρο και άλλων δοσκάλων του είδους, έπιασε το θέμα σε όλη του την έκταση και βάση. Ηταν διαχρονικός, ήταν αληθινός ήταν ωραίος έλεγε ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος στην εκπομπή του Ζούγκλα.

Εφυγε άδικα, έφυγε ανέλπιστα και η κηδεία του έγινε στο Μαρούσι την 13η Μαϊου 2009.

Κόσμος πολύς, διάσημοι, επίσημοι, ανεπίσημοι κατεύθασαν εκτός από μένα. Δεν πήγα γιατί ήμουν πολύ μακριά και οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν μου επέτρεψαν να παραβρεθώ.

Αν ρωτούσες τώρα κάποιον από αυτούς που πήγαν να τον αποχαιρετήσουν, θα σού έλεγε. Ηταν φίλος καλός. Τον είχες δεί ποτέ, τον είχες χαιρετήσει; Αλλος θα έλεγε ναι, όχι, ξέρω τα έργα του, ήταν ο μεγαλύτερος στο είδος του, είχε κάνει πασίγνωστη τη Χώρα του στα πέρατα της Οικουμένης.

Εγώ τί να πώ που τον γνωρίζω αρκετά χρόνια, έχει ασχοληθεί μαζί μου και η επιτυχία στο βιβλίο μου ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ έχει εξώφυλλο τρία έργα του Ευγένιου.

Με τον αείμνηστο γνωριστήκαμε το 1995, αν δεν κάνω λάθος, στην Καλαμάτα και του έδωσα την δεύτερη έκδοση του πιό πάνω βιβλίου μου. Διάβασε γιά τα παλιά Επαγγέλματα και σαν πανέξυπνος και ακούραστος άνθρωπος, κάθισε και ζωγράφισε όχι ένα και δύο, αλλά σαράντα παραδοσιακά επαγγέλματα.

Έτσι βγήκε για το ΣΠΑΘΑΡΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ του Δήμου Αμαρουσίου του 1999 το ημερολόγιο του Δήμου με όλα τα παλιά Επαγγέλματα. Τον βρήκα στο Σπαθάριο Μουσείο και του είπα ποιος είμαι.

- Α είσαι το παιδί από την Καλαμάτα που μου έδωσε το βιβλίο με τα παλιά Επαγγέλματα; μου είπε.

- Ναι του λέω, αλλά δεν έγραψες στο ημερολόγιο ότι τα θυμήθηκες από το βιβλίο μου.

- Ναι, μου λέει, έχεις δίκιο! Θα σου το γράψω τώρα και πήρε ένα δωδεκάφυλλο, μεγάλων διαστάσεων ημερολόγιο και σημείωσε στην πρώτη σελίδα.

ΠΑΡΑΚΙΝΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΛΑΦΟΥΤΗ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΕΒΓΑΛΑ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

Από τότε όσες φορές ανέβαινα στο Μαρούσι, τον έπαιρνα τηλέφωνο και ερχόταν στο Μουσείο του. Να, έλα να δεις, μου έλεγε, αυτές τις φιγούρες που έχουν αυτή την ιστορία. Παρε αυτό το βιβλίο με τα ταξίδια μου, αυτά είναι τα όργανα που παίζαμε στους θιάσους, έλα και στο υπόγειο να δείς και τα υπόλοιπα. Με φιλοξενούσε και με ρωτούσε τί γνώμη έχω γιά τον Καραγιόζη.

Ο καραγκιόζης του έλεγα είναι μιά ιδέα (από το ιδεώδες)

Του είπα ότι ο Καραγκιόζης σαν θέαμα, δεν πέρασε από το μικρό μου χωριό, αλλά όταν τον πρωτοείδα στο Γυμνάσιο που πήγα στην Πύλο, έγινε το πρώτο μου όνειρο.

Οταν έβγαλα την τρίτη έκδοση του βιβλίου μου, του ζήτησα να μου επιτρέψει να βάλω στο εξώφυλλο του βιβλίου μου από τα έπαγγέλματα του ημερολογίου του.

Η απάντησή του ήταν: Και τί με ρωτάς, αφού δικά σου είναι!

Την ίδια αγάπη μου έδειξε και η υπέροχη κόρη του η Μένια που είναι η Διευθύντρια του Μουσείου του. Από τότε με καλούσαν σε όλες τις εκδηλώσεις του Μουσείου και εγώ μη μπορώντας να πάω, τις κράτησα όλες σαν έργα τέχνης.

Τί να ευχηθώ εγώ τώρα στην οικογένειά του, αφού ο άνθρωπος είναι αθάνατος και θα ζήσει και αυτός σαν τον Αίσωπο. Παραμυθάς και ο ένας και ο άλλος. Και οι δύο έπιασαν το σφιγμό της Κοινωνίας και με πάθος τον καλλιέργησαν γιά το καλό της ανθρωπότητας.

Ας είναι λοιπόν αιωνία του η μνήμη και εγώ και τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου είμαστε υπερήφανοι που του είχαμε και μας είχε σφύξει το χέρι.

Ε ρε γλέντια, γειά σου Ευγένιε και καλό ταξίδι.

[...Την 15^η Μαρτίου το πρωί, ημέρα Κυριακή, στις εννέα η ώρα, άρχισε η επίθεση.

Ο Καρατάσος τους περίμενε να φτάσουν σε απόσταση βολής. Έδωσε το σύνθημα και ακούστηκαν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Η ημέρα δεν ήταν καλή για τους αραπάδες. Ανοιξε ο ουρανός τους ασκούς του και η βροχή αχρήστεψε τις μπαρούτες τους που δεν έπαιρναν φωτιά. Ντουφεκιά δεν έριξαν...]

"Η Έκθεση είναι αφιερωμένη στην απεικόνιση του ελληνικού τοπικού ενδύματος σε έργα ζωγραφικής Ελλήνων καλλιτεχνών του 19ου και του 20ού αιώνα. Έργα επιφανών καλλιτεχνών, από την Ομάδα του Μονάχου μέχρι τον Θεόφιλο και τον Τσαρούχη. Λάδια, υδατογραφίες, ακουαρέλες και ακρυλικά. Πορτρέτα και πολυπρόσωπες παραστάσεις. Ποικίλες εικαστικές εκδοχές με θέμα την ελληνική παραδοσιακή ενδυμασία, ανεξάρτητα από την εποχή που φιλοτεχνήθηκαν και τον καλλιτέχνη, ''στέκουν'' δίπλα σε ενδυματολογικά σύνολα ή μεμονωμένα εξαρτήματα της μουσειακής συλλογής του Λυκείου των Ελληνίδων (τέλη 19ου - αρχές 20ού αι.) και καλούν τους επισκέπτες σε συγ-κρίσεις.

Πόσο πιστά αποτυπώνονται στον καμβά τα ενδυματολογικά σύνολα και πόσο μπορεί να ενδιαφέρει η ενδυματολογική τεκμηρίωση έναν καλλιτέχνη; Πόσο μπορεί να παραλλάσσει το ίδιο ένδυμα στο έργο διαφορετικών ζωγράφων; Πόσο ασφαλή είναι τα ενδυματολογικά στοιχεία που μεταφέρουν; Πώς και σε ποιο βαθμό αποκρυσταλλώνονται μέσα στα όρια του τελάρου, η αισθητική διάσταση της φορεσιάς, οι διαφορετικές χρήσεις και λειτουργίες της, η εξέλιξή της στο πέρασμα του χρόνου; Και ποιοι είναι οι παράγοντες που κάθε φορά επηρεάζουν ή καθορίζουν τις θεματογραφικές επιλογές των καλλιτεχνών; Είναι μερικά από τα ζητήματα που αναπτύσσονται μέσα από την αντιπαραβολή μεταξύ ενδύματος και εικαστικής δημιουργίας. Τα θέματα διαρθρώνονται σε επίπεδα, επιτρέποντας ποικίλες ''αναγνώσεις'' και διαφορετικό βαθμό εμβάθυνσης.

Πέρα από το πρωτογενές υλικό, που βασίζεται στη μουσειακή ενδυματολογική συλλογή του Λυκείου των Ελληνίδων, αλλά και σε παραχωρήσεις αυθεντικών εξαρτημάτων από ιδιώτες, οι αναπαραγωγές των έργων ζωγραφικής προέρχονται από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, της Βουλής των Ελλήνων, του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, του Μουσείου Μπενάκη, του Ιδρύματος Α.Γ. Λεβέντη, του Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη, του Ιδρύματος ''Γιάννης Τσαρούχης'', του Λαογραφικού-Ιστορικού Μουσείου Λάρισας, της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας - Μουσείου Γ.Ι. Κατσίγρα, της Πινακοθήκης Αβέρωφ, της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης του Δήμου Πατραίων, καθώς και από ιδιωτικές συλλογές. "

Συντάκτης Τάνια Βελίσκου, μουσειολόγος

     Ενότητες της Έκθεσης    Α. Εισαγωγή: Η απεικόνιση του ελληνικού τοπικού ενδύματος σε έργα ζωγραφικής του 19ου και 20ού αι. Β. Φάσεις και τάσεις της ελληνικής ζωγραφικής με έμφαση στην αναπαράσταση της φορεσιάς. Ζητήματα ακρίβειας, εγκυρότητας και πιστότητας Γ. Αποκλίσεις της ίδιας ενδυματολογικής παραλλαγής σε έργα διαφορετικής γενιάς, σχολής και ύφους Δ. Θεματογραφικές επιλογές και ερεθίσματα των Ελλήνων καλλιτεχνών Ε. Οι απεικονίσεις ενδυμασιών σε ζωγραφικά έργα ως μαρτυρίες της ενδυματολογικής εικόνας της Ελλάδας

Τα σημαντικότερα εκθέματα της έκθεσης ανά θεματική ενότητα είναι: Σιγκούνι Αργολιδοκορινθίας, Ανδρική ενδυμασία, τα ρασοζίπουνα, από το Πυργί της Χίου, Γυναικεία γιορτινή ενδυμασία από την Παραμυθιά Ηπείρου Κούκλα με χωρική ενδυμασία από τη Ζάκυνθο (από τη συλλογή κουκλών του Λυκείου των Ελληνίδων που δώρισε η βασίλισσα Όλγα)    Ωράριo: Χειμερινό: Δευτέρα-Παρασκευή: 10.00-14.00 Το Μουσείο είναι κλειστό τον μήνα Αύγουστο.

Εισιτήρια: Είσοδος ελεύθερη   

Χαρά για μένα ανέλπιστη στη ζήση μου ετούτη Ήτονε και η γνωριμιά του Κώστα Μπαλαφούτη. Βαστά την, την παράδοση κι κείνος σαν κι εμένα Κι έχουν πολλά τα χέρια του γιά τα παλιά γραμμένα. Γράφει για τον παλιό καιρό, πως ζούσανε ο κόσμος Την εποχή που μύριζε βασιλικός και δυόσμος. Γράφει για επαγγέλματα παλιά και ξεχασμένα Απού σαν δύσκολα, βαρά, μα';σαν και τιμημένα. Τσι μέρες που δεν είχαμε ηλεκτρισμό στον τόπο Κι ήτονε δύσκολη παλλά η ζήση των ανθρώπω. Ξηγά πως εδουλεύανε ο κάλφας, ο ντελάλης Ο καρεκλάς, ο σαμαράς ξεφτίλας και χαμάλης. ......................................................................... Ο γαλατάς, ο γιαουρτάς, η υφάντρα, ο βαρκάρης Ο βαρελάς, ο τσιμπουκάς, σπετσιέρης και φουρνάρης. Γραμματικός, κανταριτζής, σκάλος και κεροπλάστης Χτηνίατρος και δερματάς, γλυκοζαχαροπλάστης. ............................................................................ Φωτογραφίες μπόλικες τα φύλλα ντου στολίζουν Που περασμένες εποχές σε όλους μας θυμίζουν. ............................................................................. Αυτή η φιλιά που δέσαμε να μείνει στον αιώνα Να 'μαι συμπαραστάτης του σε όλο τον αγώνα. Στον φίλο Κώστα εύχομαι, ολόψυχα υγεία Ολοχρονίς να 'χει χαρές, του Θιού την ευλογία.

Ο φίλος Γιώργος Αποστολάκης έχει κάνει σοβαρή λαογραφική δουλειά με έρευνα στο γάμο και τα προξενειά και σε πολλά άλλα σπουδαία παλιά θέματα. Εμένα μου έστειλε σαράντα τέτοια δίστιχα, που αναφέρονται στα δύστυχα χρόνια της Ελληνικής ζωής που ζωντανεύουν τα παλιά μου επαγγέλματα. Να είναι καλά του εύχομαι και να μη σταματήσει ποτέ να γράφει. Τον ευχαριστώ, όπως και πολλούς άλλους επώνυμους και ανώνυμους, που με βοήθησαν με τις πληροφορίες τους, να συμπληρώσω αυτό το βιβλίο.

* ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ Ο Βασιλικός έχει έντονη τη μυρωδιά του και ακόμη και αν μαραθεί η ξεραθεί την έχει. Χρησιμοποιείται στην μαγειρική, φαρμακευτική, αρωματοποιία και αλλού. Οι νοικοκυρές βάζουν γλάστρες στα παράθυρα και τα έντομα δεν μπαίνουν μέσα από τα ανοικτά παράθυρα  Βάζουν οι κηπουροί βασιλικό στις μελιτζάνες και στα κηπευτικά τους ,χωρίς πολλές φορές να ξέρουν το γιατί.. Λένε ότι τα βάζουν για τη γονιμοποίηση και άλλα. Δεν αποκλείονται τα άλλα, αλλά ο κύριος στόχος είναι να φεύγουν οι σκνίπες από τα φυτά που κοντά τους είναι ο βασιλικός.

* ΡΙΓΑΝΗ  Η Ρίγανη έχει έντονη μα ευχάριστη μυρωδιά. Εκτός από το ριγανόλαδο και τη χρήση της στις σαλάτες, που εκτός των άλλων περιορίζουν και τα αέρια του πεπτικού συστήματος, χρησιμοποιείται και στα αλλαντικά. Η έντονη μυρωδιά διώχνει τα μικρόβια και έτσι τα αλλαντικά   διατηρούνται  πιο  πολύ. Υπάρχει και ένα άλλο τέτοιο αρωματικό που μου διαφεύγει το όνομά του και δίνει τη χαρακτηριστική μυρωδιά στον παστουρμά. Έχει κίτρινα μικροσκοπικά λουλουδάκια που και αποξηραμένα διατηρούν το βαρύ χαρακτηριστικό τους άρωμά. * ΛΕΒΑΝΤΑ Η λεβάντα μπαίνει στα ρούχα για απομάκρυνση του σκόρου και του σαρακιού. Τώρα φυσικά υπάρχουν συνθετικά αρώματα που αντικαθιστούν τα φυσικά στο μεγαλύτερό τους μέρος. Βλέπε Ναφθαλίνη και Βαπόνα και πολλά άλλα. Την ίδια δουλειά και χρησιμότητα μπορούν να έχουν και τα φυτά ΑΠΗΓΑΝΟΣ και ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ. Γνωρίζουμε όλοι ότι στα νεκροταφεία φυτεύουν κυπαρίσσια γιατί εξουδετερώνουν την πτωμαϊνη και όλες τις έντονες μυρωδιές. Αν βάλουμε στο σπίτι ένα κλαδί κυπαρισσιού απομακρύνονται τα έντομα από την έντονη μυρωδιά του.

* ΑΛΑΤΙ Το αλάτι είναι και αυτό αντισηπτικό γιατί με την δύναμη της αλμύρας δεν πλησιάζει έντομο στο αλατισμένο κρέας, μπακαλιάρο,  αποξηραμένο χταπόδι , τσίρους και άλλα ψαρικά. * ΛΑΔΙ  Το λάδι πνίγει τα έντομα που θέλουν να το φάνε και έτσι ότι βάλουμε σε λάδι διατηρείται για πολύ καιρό. Είναι αντισκωρικό και έτσι δεν καταστρέφει και το δοχείο που το βάζουμε όπως συνήθως λέγεται για «το κακό ξύδι που χαλάει το αγγειό του», γιατίσκουριάζει τα σιδερένια δοχεία που το βάζουν. * ΜΕΛΙ Το μέλι σαν συντηρητικό χρησιμοποιείται στην παστελοποιία γιατί τα έντομα που θα έτρωγαν το μέλι ή το σησάμι πνίγονται ή κολλάνε και έτσι τα προϊόντα διατηρούνται και σ'; αυτό. Κάνει καλό στις πληγές και στα στομάχια και σε πολλά άλλα πράγματα. * ΦΩΤΙΑ  Η φωτιά μας προστατεύει από τα έντομα γιατί καίγονται τα φτερά τους, τυφλώνονται, ζεσταίνονται και δεν πλησιάζουν τον άνθρωπο που την χρησιμοποιεί Όλα τα φαγητά που βράζουμε, ψήνουμε, ζεσταίνουμε με τη φωτιά σκοτώνονται τα μικρόβια και τα φαγητά είναι για μας υγιεινά. * Ο ΠΑΓΟΣ  Όλα τα πλάσματα του θεού έχουν κάποιες συνθήκες που μπορούν να ζήσουν. Η ανατροπή των συνθηκών, αυτόματα φέρνει και το θάνατο.  Όταν βάζουμε κάποιο κρέας ή φαγητό στην κατάψυξη, σκοτώνουμε τους μικροοργανισμούς που δεν μπορούν να ζήσουν σε μηδενικές θερμοκρασίες. * Ο ΚΑΠΝΟΣ Ο καπνός πνίγει τα μικρόβια και δεν ζούν στα καπνισμένα μέρη. Βλέπε καπνιστό κρέας, λουκάνικα και άλλα .Έτσι τα τρόφιμα τα καπνιστά είναι υγειινά και διατηρούνται πολύ καιρό. * Ο ΑΕΡΑΣ Ο αέρας μας δίνει ζωή σε κανονικές συνθήκες. Όταν κάποιο προϊόν διατηρηθεί σε κενό αέρος δεν επηρεάζεται από τα έντομα Μα και ο άνθρωπος σε έλλειψη αέρος ή οξυγόνου πεθαίνει και μάλιστα πολύ σύντομα. * ΜΗΧΑΝΙΚΑ ΜΕΣΑ . Στα μηχανικά μέσα, όπως είναι η μυγοσκοτώστρα, οι εντομοπαγίδες, οι κολλητικές ταινίες και τα αποθητικά φιδάκια και άλλα που αντικατέστησαν τις καιόμενες κοπριές των ζώων, μπορούμε να βάλουμε και τα εντομοκτόνα.Πολλά από αυτά έχουν δυσάρεστη οσμή και άλλα ίσως και πιό ύπουλα ευχάριστη για μάς.Αλλα έχουν μηχανικό και χημικό συνδυασμό και άλλα καυστικό όπως τα φωτιστικά που με το ρεύμα δημιουργούν κεραυνούς που σκοτώνουν τα μικρόβια. Για τα κουνούπια που κάθε καλοκαίρι μας κάνουν αφόρητη τη ζωή έχουμε, τις Κρατικές επεμβάσεις στα έλη και λιμνάζοντα νερά.Υπάρχουν επίσης και τα συνεργεία απολύμανσης των Δημόσιων χώρων. Η δοκιμή για κουνούπια σε ελώδη μέρη γίνεται με πειραματόζωο τον ίδιο τον άνθρωπο. Μπαίνει κάποιος σε εστία κουνουπιών με μαγιό πρίν και μετά τη χρήση των εντομοκτόνων. Ετσι γίνεται η καταμέτρηση. Η ανοσία ορισμένων ατόμων είναι χαρακτηριστική όπως και η υπερευαισθησία κάποιων άλλων που δεν ανέχονται και το παραμικρό άγγιγμα. Ανέκαθεν υπήρχαν γιατροσόφια γιά τέτοιες περιπτώσεις. [Βλέπε βιβλίο μου ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ έκδοση 2004 σελ 278-284]. Για τους κοριούς υπάρχει η απλή σκέψη ότι δεν μπαίνουν στο νερό. Εάν τα πόδια του κρεβατιού ακουμπούν σε νερό οι κοριοί δεν ανεβαίνουν.Οι κοριοί όμως κατεβαίνουν και από το ταβάνι.Τότε λοιπόν τί γίνεται. Στα ψαράδικα γεμίζουν διάφανες σακκούλες  με νερό και οι μύγες δεν πλησιάζουν τα ψάρια γιατί φοβούνται το νερό που αντανακλά τοφως του ήλιου και τους φαίνεται για μεγάλο μάτι. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και στα παραθυρά σας και να μείνετε ήσυχοι ότι δεν θα σας ενοχλήσει ούτε μία μύγα. * ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ. Τα κρεμμύδια έχουν διουρητηκές ιδιότητες και αποθούν και αυτά, τα διάφορα έντομα. Το κακό με αυτά είναι ότι με το σπίρτο που διαθέτουν κλαίμε όταν τα καθαρίζουμε. Για να μη δακρύζουν λοιπόν τα μάτια μας λένε μερικοί ότι πρέπει να τα βρέχουμε, άλλοι λένε ότι πρέπει να καρφώνουμε στη μύτη του μαχαιριού ένα κρυμμύδι, όση ώρα καθαρίζουμε τα άλλα και τότε δεν θα κλαίμε πολύ. Το πιο αστείο και πιο αποτελεσματικό είναι να βάλουμε μια φλούδα κρεμμυδιού στο κεφάλι μας. Τότε όσο αστείο και να μας φαίνεται και ένα σακκί κρεμμύδια να καθαρίσουμε δεν θα δακρύσουν τα μάτια μας και ούτε θα τρέχει η μύτη μας.