Καθαρή Δευτέρα
Η Καθαρή Δευτέρα ήταν και αυτή Αργία. Όσοι πήγαιναν για δουλειά, ήταν προδότες του εθίμου και δεν έπρεπε να τους περάσει. Έτσι πολλούς που πήγαιναν στα χωράφια σηκωτούς τους κουβαλούσαν στο χωριό. Μερικοί την έλεγαν καθαρή γιατί λέει καθάριζαν τα φαγητά που τους είχαν μείνει από την προηγούμενη. Είναι και αυτό μια εκδοχή.
Εκεί στην υποτιθέμενη πλατεία που ήταν πολλές φορές στρωμένη με τις κοπριές των ζώων, γινόταν το πανηγύρι. Άλλος έκανε τον χωροφύλακα, τον γύφτο, το ζητιάνο, το γαμπρό, τη νύφη, τον παπά, τον αστυνόμο και ότι άλλο σκαρφιζόταν το μυαλό του. Έτρωγαν ότι έφερνε ο κάθε ένας από το σπιτικό του και έπιναν διάφορα κρασιά. Έτσι μεθούσαν πιο εύκολα και γινόταν που λένε οι Μεθωναίοι του Κουτρούλη ο γάμος.
Ελάχιστες φωτογραφίες υπάρχουν από αυτά τα γλέντια γιατί δεν είχε κανένας φωτογραφομηχανή. Αν ερχόταν κάποιος επαγγελματίας φωτογράφος με την «ξυλογαϊδούρα μηχανή» να βγάλει φωτογραφίες θα γέμιζε ένα καλάθι αυγά. Έτσι έπρεπε να πουλήσει τα αυγά για να πάρει πλάκες [φιλμ] να πάει στο άλλο χωριό. Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες βλέπετε. Παρ';όλα αυτά εγώ παραθέτω μια τέτοια φωτογραφία από το καρναβάλι του χωριού μου. Πίστεύω να ήταν την Καθαρά Δευτέρα του 1952-53.
Οι μπαρμπούτες που φοράγανε για να μη φαίνεται η φάτσα τους και να μη γνωρίζονταν, ήταν αυτοσχέδιες από κανα δυσκολοεύρετο χαρτόνι ή από κάποια φλούδα γλυκοκολόκυθου. [Μπαρμπούτες λέγονταν οι προσωπίδες που είχαν στις πανοπλίες τους οι ιππότες του Μεσαίωνα]. Την τελευταία λύση πάντως την έδινε η μουτζούρα από το τηγάνι ή ο κατάμαυρος φούρνος.
Πολλοί έφευγαν από το χωριό μας για τα διπλανά χωριά μασκαρεμένοι για να κάνουν την πλάκα τους και να κονομίσουν κανένα χαρτζιλίκι ή αυγό.
Τα γλέντια πάντως κορυφώνονταν στην πλατεία και εκεί ήταν ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα οι νιοί και οι νιές που άλλη ημέρα ούτε από μακρυά δεν
μπορούσαν να αντικρίσουν τον αγαπημένο τους.
Κώστας Γ. Μπαλαφούτης
...
Το σχόλιο σας